Een frisse wind en die overloop waar je eigenlijk gasten niet kunt stallen

De titel zou van alles kunnen betekenen. De wind die we voelden toen we op de eerste dag van het jaar naar een ijzig koude nieuwjaarsduik stonden te kijken (ja kijken, we deden niet mee), het feit dat asielzoekers die rottigheid hebben uitgehaald gewoon de deur niet uit mochten met oud en nieuw, dat we samen aan crowd funding deden voor een zieke medemens uit ons dorp. 

Raddraaiers die de politie bekogelen

Nu moet er nog een frisse wind komen voor al die raddraaiers die gedurende oud en nieuw (en andere tijden) geen respect hebben voor mensen van ambu, politie en brandweer. Zouden ze merken hoe het is als ze zelf niet geholpen worden als ze met iets ernstigs op de straat liggen? Of  zou het eindelijk doordringen als iemand anders vuurwerk op hen afschiet terwijl ze in een soort doodsnood liggen of een geliefde van hen zijn of haar laatste momenten lijkt te ondergaan? Ons land is waarschijnlijk te humaan voor dat soort zaken, maar je zou het bijna invoeren. 

Lyaemer Wonen

Toch gaat die frisse wind daar niet over. Het gaat over onze woningbouwcorporatie. Een aantal weken geleden werden we uitgenodigd om mee te denken over plannen. Plannen die nog open lagen. We mochten roepen wat we wilden: over de straat, de omgeving, de huizen en zelfs ons eigen huis. 

Een enorme overloop waar je niks mee kunt

Dat die woning van ons een overloop heeft waar je niks mee kan, omdat er geen deur in zit, mochten we zeggen. Dat we daar onze logees wel moeten  stallen, omdat er geen andere ruimte is. En dat we dus ’s nachts op onze tenen langs de gasten hun bed kruipen in de hoop dat die niet wakker worden. Of dat we hopen dat we al een handdoek of onderbroek uit de kast hebben getrokken, omdat ze daar anders weer wakker van worden. En dat die vieze lucht van honden, katten en eten van de buren van beneden niet weg kan en een raampje heel fijn zou zijn. En dat er dan geluisterd wordt en ze zelfs komen kijken of iets daarvan veranderd kan worden. Zo'n houding is beslist een fijne frisse wind en verdient en vette pluim.  

P.S. en op die foto boven moeten ze dus liggen en daar sluipen wij dan langs. Of we liggen met een overvolle blaas te wachten tot het eindelijk ochtend wordt. Oh, ja want we hebben ook gevraagd of er boven een wc mogelijk is. En dat alles wordt bekeken. Of het kan is een tweede, maar er wordt in ieder geval naar gekeken. 

De Zuiderzeebuurt

De Zuiderzeebuurt, ik had er nog nooit van gehoord. Wel de Zuiderzeestraat. Al snel kun je daar natuurlijk een buurt van maken, maar ik heb nog steeds geen idee wat die Zuiderzeebuurt precies behelst. Horen wij daar als Parkstraat ook bij? Of zijn wij dan weer de Parkstraatbuurt? In ieder geval onduidelijkheid all over als het gaat om de plannen van Lyaemer Wonen die blijkbaar iets wil veranderen in die buurt.

Communiceren over de buurt

Ik weet wel dat wij een aantal jaren geleden een brief kregen waarin stond dat ze met ons wilden communiceren. Over hoe het stond met de huizen en de buurt. Een brief hebben wij nooit gekregen, dus kunnen uiten hoe het hier staat hebben we ook nooit kunnen doen. Wat wel duidelijk is, is dat er plannen zijn. En naar mijn mening zijn die plannen nodig. Er staan huizen die naar mijn mening wel een opknappertje kunnen gebruiken of waarvoor wel andere exemplaren in de plaats mogen komen.

Betaalbare huizen

De vraag is dan echter wel of die woningen dan ook nog betaalbaar zijn. En wat er gebeurt met de druk op de huizenmarkt. Want laten we wel wezen: de druk op de huurhuizenmarkt is gigantisch. De woningcorporatie beweert wel steeds dat mensen na 2,5 jaar op de wachtlijst aan de beurt zijn voor een nieuwe woning, er zijn mij te veel mensen die na jaren nog steeds geen ander huis hebben. Bovendien is alles inmiddels zo in hokjes ingedeeld dat de kans op een woning daarmee ook niet groter wordt.

Druk op de huurwoningmarkt

De ene keer moet je een traplift nodig hebben, de andere keer moet je 55 plus zijn of juist heel jong. Bij de mooie huizen kun je het helemaal wel schudden, want dan moet je over een gigantisch loon beschikken. Lyaemer heeft veel daarvan niet zelf bedacht en heeft te maken met landelijke regelgeving. Maar als ik zie dat er amper huurwoningen zijn, maar er wel een heel arsenaal verkocht wordt, vind ik dat toch wat twijfelachtig. En die Zuiderzeebuurt: volgens mij duurt dat nog wel even.

Een vloek op de Wildeman?

Ik morrel aan de deur en mijn zakenrelatie staat naast me te drentelen. We hadden afgesproken bij de Wildeman, maar de deur wil niet open, hoe ik ook trek of duw. Bij nader inzien lijkt het me ook vrij donker daar binnen. Ik kijk op mijn telefoon of ik kan bellen en zoek de website, maar ook die werkt niet meer. Ik krijg een blanco pagina. Daar is iets aan de hand besef ik me en ik troon mijn zakelijke gast mee naar een ander etablissement. Beetje lullig is het wel om zo voor een dichte deur te staan, want er zit ook geen briefje op het raam. Later begrijp ik dat er problemen zijn. Nee, toch denk ik.

Alweer problemen

Alweer. Schreef ik nog maar een paar jaar geleden dat ik zo blij was dat het etablissement weer open was. Dit nadat er in de jaren ervoor allerlei hele rare dingen mee waren gebeurd. En nu, nu is het weer foute boel. Het lijkt wel alsof er een vloek op rust, bedenk ik bij mezelf. Thuisgekomen zie ik dat ik weer dat ene andere huurhuis niet heb gekregen. De wachtlijst is 1,5 jaar zegt Lyaemer Wonen, maar die van mij is blijkbaar onevenredig veel langer, want ik wacht al sinds 2013 op een nieuwe woning. Ik zoek de leukste woningen uit zegt de verhuurder en die wil iedereen nu eenmaal.

Wachtlijst Lyaemer 

Nu de wachtlijst nog langer wordt doordat de statushouders ook gehuisvest moeten worden, moet ik waarschijnlijk nog langer geduld hebben. Misschien moeten we de Wildeman dan maar ombouwen tot wooncomplex, filosofeer ik. We hebben toch veel te weinig woningen en huur is een vrij vast gegeven. Dan mogen ze tijdens de Lemsterweek bij mij voor de deur wel touwtjespringen.